(K)naplastig: Tribalwars, een manier van leven

Tribalwars zit er bij zoveel mensen ingegraveerd dat men zich eigenlijk kan afvragen of het niet een deel van het leven is geworden. Zie de vergelijkingen.

Bij veel spelers is Tribalwars een dagelijkse bezigheid. Ze loggen minstens één keer per dag in en doen alle huishoudelijke taken, Hoofdkwartier stofzuigen, Marktplaats dweilen, Stal uitmesten en massamoord plegen op dat ene dorp dat gruwelijk in de weg lag. Je hebt mensen die loggen twaalf keer per dag in of raken nooit uitgelogd. Je hebt mensen die nemen het spel zoals het is, een spel.. en je hebt mensen die nemen het spel bloedserieus en krijgen last van spontane constipatie zodra een van hun Adels bij het oversteken niet goed links en rechts heeft gekeken en dus dat verdedigend leger op de dorpsmuur totaal over het hoofd heeft gezien. Zij zien echter zijn hoofd wel en letten daarbij ook op de rest van zijn lichaam om vervolgens deze twee zaken van elkaar te scheiden.

Welke soort speler jij ook bent, Tribalwars is in je leven en onbewust (net zo onbewust als wij tegenwoordig asociaal gedrag vertonen) is het een manier van leven geworden.

Je kan Tribalwars vaak terugvinden in je leven ook al denk je er misschien niet over na, net zoals je ademt zonder erbij na te denken. Ga maar eens nadenken en letten op hoe je ademhaalt, en houdt voor de zekerheid een plastic zakje in de buurt om in te hijgen zodra je duizelig wordt.

Denk maar na.
De meesten van jullie gaan naar school. Jullie moeten dus ’s morgens vroeg je bed uit, terwijl je daar eigenlijk helemaal geen zin in hebt. Je wekker gaat af en met de grofste vorm van tegenzin open je één door slaap opgezwollen oog. Je ziet dat demonische 7:00 (of welk uur dan ook, het is toch altijd te vroeg) en ramt zelfverzekerd op de snooze-knop.
Vanaf dat moment begin je te plannen..

‘Ik moet om 8:30 op school zijn, ik heb minstens 15 minuten nodig om te douchen en het hele ochtendritueel af te ronden, half uurtje ontbijten, 10 minuten lunch klaarmaken, en half uur naar school fietsen’.

De radertjes tikken in je hoofd als je je wiskunde knobbel loslaat op dit complexe probleem waarbij je zo positief mogelijk met je tijd uit wil komen, zodat je nog in je bed kan blijven liggen.

‘Nou ja, 10 minuten douchen gaat ook wel, ontbijt kan ik best een keer overslaan, ik trek wel een Snickers uit de automaat vanmiddag en als ik hard doorfiets ben ik er ook binnen 15 minuten’.

Voila, je hebt net een uur tijdswinst gemaakt en draait je nog eens even lekker om. Goed getimed hoor. Ja.. Timen. Komt bekend voor?

Stel dat je iemand bent die om de een of andere reden vaak ruzie krijgt met mensen. Je doet dingen die niet in de smaak vallen of hebt gewoon uiterlijk dat zegt : “Sla mij”. Misschien ben je wel ontzettend irritant of zoek je gewoon graag ruzie, omdat dat stoer overkomt bij die twee vrienden die je hebt. Hoe dan ook, het punt is ruzie.
Krijg je niet liever slaande ruzie met iemand die groter is dan jij zelf? Of met meerdere mensen tegelijk? Ik wel (al ben ik niet zo’n ruziemaker). De uitdaging is veel groter en het voelt een stuk beter als je ook echt wint. Verliezen maakt niet zo veel uit aangezien je weet waar het aan ligt. Het tegenovergestelde is ruzie zoeken met een klein persoontje en als je helemaal een watje bent haal je je twee vrienden erbij. Voelt winnen dan even goed? Nee hè?

Kan je je voorstellen hoe het voelt als het mannetje een zwarte band blijkt te hebben en de vloer met je dweilt? Juist, jij komt voorlopig je kamer niet meer uit.
Moraal is een geinig speeltje.

Verder kun je je vrienden vergelijken met je stam. Jullie delen dezelfde interesses en hopen allemaal zo succesvol mogelijk te worden in de toekomst. Je vraagt hen om hulp als je in de penarie zit en zij vragen jou om hulp. Tijdens de studententijd ondersteun je hen met een pilsje hier en een pilsje daar en als volwassenen hoeven jullie elkaar maar te bellen en jullie staan klaar.

Je stam kan echter ook je familie zijn. Het ligt aan de stam (of aan je familie). Sommige mensen kunnen heel goed opschieten met hun familie en stam, anderen weer niet.
Je maakt wel eens ruzie over wie het laatste stuk cake heeft opgegeten of wie dat dorp heeft overgenomen dat jij gecleared had. Je bent het wel eens niet eens met de leiding of in het geval van je familie, je ouders.

Bij beiden, familie en stam, gaat het erom dat je hoe dan ook op één lijn met elkaar staat. Anders gebeuren er nare dingen. Je verlaat je stam bijvoorbeeld, sommige mensen verlaten hun familie en zien ze nooit meer.
Gelukkig komt je familie niet op gewelddadige manier je huis overnemen als je hen verlaat.
Al zijn sommige moeders wel erg drastisch als ze hun kinderen graag in huis willen houden.

Faken komt ook in vele vormen voor in het echte leven. Iedereen doet wel eens alsof. Of je nu liegt tegen je leraar, een verhaal iets leuker laat klinken, jezelf oppompt omdat er leuke meiden langs lopen, of het hulpeloze prinsesje speelt zodat die kerel die je wel ziet zitten zijn mannelijkheid tentoon kan stellen door jou te redden van die modderpoel door zijn jas erover heen te smijten (dat hij niet zo bijster intelligent is dat hij je erom heen laat lopen is niet belangrijk).
Faken is net zo goed een dagelijkse bezigheid.

Ik denk dat ik zo wel tien pagina’s vol kan kalken, maar ik geloof niet dat jullie veel interesse hebben om ze ook echt door te lezen. Het leek me wel amusant om eens te kijken naar de overeenkomsten tussen Tribalwars en het echte leven.
Denk er maar eens over na, er zijn zoveel kleine dingen die je kan vergelijken, want laten we eerlijk zijn…

Wie vertrouwt tegenwoordig zijn/haar buurman nog?

Naprius is een oud-schrijver van het weekblad, met zijn wekelijks collumn wist hij vriend en vijand te amuseren. Zijn geniale stukjes uit het oude weekblad blijven brandend actueel en zijn cultureel erfgoed van de TribalWars.nl Community.Aangezien het al 5 jaar geleden is dat de eerste (k)naplastig gepubliceerd is geven we de actuele blogs opnieuw uit en wensen we je graag veel leesplezier!